Een neurocognitieve herijking van de rijopleiding Probleemstelling De huidige rijopleiding is primair ingericht op gedragsbeoordeling tijdens een momentopname (het praktijkexamen). Dit systeem, uitgevoerd onder verantwoordelijkheid van het CBR, toetst of een kandidaat onder tijdsdruk verkeersveilig functioneert. Dat is begrijpelijk. Maar het toetssysteem is leidend geworden voor het leerproces. Hierdoor is de didactiek van de rijopleiding…
Probleemstelling Het huidige praktijkexamen voor rijbewijs B toetst primair taakuitvoering binnen een afgebakend moment, niet het onderliggende vermogen tot verkeersbekwaam handelen. Met andere woorden: het systeem beloont reproductie van aangeleerd gedrag, niet het aantoonbaar beschikken over duurzaam verkeersinzicht. Het gevolg: Als eerst kandidaten slagen op basis van examentrucjes Vervolgens instructie wordt ingericht op toets optimalisatie…
Een neurocognitieve herijking van de rijopleiding Probleemstelling De huidige rijopleiding is primair ingericht op gedragsbeoordeling tijdens een momentopname (het praktijkexamen). Dit systeem, uitgevoerd onder verantwoordelijkheid van het CBR, toetst of een kandidaat onder tijdsdruk verkeersveilig functioneert. Dat is begrijpelijk. Maar het toetssysteem is leidend geworden voor het leerproces. Hierdoor is de didactiek van de rijopleiding…
Waarom rij-uren geen valide maat zijn voor risicocompetentie Probleemdefinitie Binnen de rijopleiding wordt voortgang impliciet gekoppeld aan het aantal gereden lessen. Meer uren betekent: meer ervaring. Meer ervaring betekent: betere bestuurder. Deze redenering is intuïtief, maar didactisch onjuist. Ervaring is blootstelling aan situaties. Ontwikkeling is structurele verandering in cognitieve capaciteit. Die twee vallen niet automatisch…
